Malang is de koele oostjavaanse
bergstad waar mijn familie (Van de Ven Renardel de Lavalette) leefde van
omstreeks 1920 tot 1946. Zij woonden
na hun vertrek uit Probolinggo destijds aan de route tussen Malang en Lawang, vrijwel recht
tegenover de gevangenis aan Lowokwaroe, gebouwd in 1921,
later berucht geworden wegens de
martelingen die hier tijdens WO-2 door de kempetai zijn uitgevoerd.
Ook tijdens de bersiap was dit een beruchte plek.
Mijn vader R.W. van de Ven
heeft er destijds als gevangene doorgebracht.Het huisadres: Lowokwaroe 69.
Helaas zijn er geen afbeeldingen van het huis of de personen uit die tijd
bewaard gebleven, omdat
de familie in 1946 hals over kop moest vluchten voor de naderende TNI en
ongeregelde rampokkers, met achterlating van vrijwel alles.
Alle bezit is hierbij verloren gegaan, dus ook alle genealogische materiaal. In
het huis hingen schilderijen van het echtpaar
J.G. en Sie Renardel de Lavalette. Vreemd genoeg bleek het huis in 1988 intact
bewaard gebleven.
Onderstaande foto's zijn tijdens vakanties gemaakt in de jaren 80 en 90.
Tijdens een bezoek aan deze plek in augustus 2009,
bleek dat het huis in 2004 is afgebroken en plaats heeft gemaakt voor het
Santika Hotel. Opmerkelijk hierbij was, dat het grondplan
van het nieuwe hotel exact dezelfde vorm heeft als destijds het perceel waar de
familie op woonde. Het woonhuis heeft vele tientallen jaren in de omgeving
bekend gestaan als het 'rumah angker' , zoals bleek tijdens enkele
bezoeken die ik er met mijn vader heb gebracht
(1990, 1998) en ook uit gesprekken bleek. Het huis was gebouwd op een vm.
begraafplaats en executieplaats. In 1998 waren er
personen die bij hoog en laag beweerden dat het spookte in het huis,
overeenkomstig verhalen uit de koloniale tijd van mijn
vader. Dit konden zij niet weten, 50 jaar na het vertrek van de oorspronkelijke
bewoners.
Of het nu nog spookt in het Santika Hotel, is mij niet bekend. Tijdens mijn
verblijf in het hotel is mij daarvan althans niets gebleken.
|
